Bijna verleerd

Posted on 2 min. leestijd 71 bekeken

Hield hem wat onwennig vast. En opende de kaft, met dat eerste lege vel, sloeg de bladzij om. En dacht nog, ik ga schrijven. Weer met pen en papier. Maar die pen, die aanzet, dat missende knipperende cursor-geval, dat ontbrak eraan. Dus zat ik daar, en staarde even in het luchtledige. Het boekje was mooi. Had een harde kaft met een mooie print, zoals alleen ik verzot kan zijn op dierenprints.

Er gebeurde heel veel in mijn koppie, op dat moment. Visioenen. Verhalen. Ik zag ineens mijn oude opa, van wie ik dat schrijverstalent zou moeten hebben geërfd, daar zitten schrijven in mijn poëzie-album. Ik zag hem weer uitgedost als Sinterklaas, toen hem dat eens gevraagd werd dat te spelen voor de Gemeente, waarbij hij zijn paard verloor die in galop wilde, maar ook zijn mijter, met daaraan vast zijn baard. Ik zag jolige verhalen. Maar kon ze niet vastleggen. Niet in dat schriftje.

Dat is toch van de zotte?

Ik keek eens naar mijn pen, de rollerbalpen waarmee ik zo graag schrijf, naast een vulpen. Ik vroeg me ineens af, of ik nog wel kón schrijven, met de hand. Na al die jaren steevast een keyboard als stil wapen onder mijn vingers te hebben gehad. En die verrekte knipperende cursor, die zowel mijn innerlijke criticus oproept als ook geduld uitoefent.

Dus pakte ik een geeltje, testte eens of de pen nog wel vulling had. Schreef mijn naam, en nog eens, en nog eens. De pen werkte wel. Nog wel. Maar mijn hand bibberde terwijl ik daar zo zwierig mijn eigen naam neerpende. Ik was het schrijven totaal ontwend. Ik zou eerst moeten oefenen, veel, en vaak, alvorens ik dat schriftje met prachtige dierenprint weer aan durfde te raken, en te vullen met wat verhalen en losse gedachten.

Want dat schriftje, dat mocht alleen kardinale en uitstekende inhoud gaan krijgen. Alleen wanneer…??

XOXO
signature

Abonneer je, zodat je geen post zal missen!

Vul snel je e-mailadres in...

What do you think?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

2 Reacties
  • Rianne
    30 november 2018

    Daarom heb ik een papieren agenda. En maak notities op papier. Zodat ik het schrijven niet verleer. Dat zou zonde zijn.

    • Irene
      30 november 2018

      @Rianne: Nou, geef je groot gelijk. Ik doe echt álles elektronisch tegenwoordig. Te zot voor woorden…

Vorige
Open brief aan de zorgverzekeraars
Bijna verleerd