Waar het precies aan ligt, weet ik niet. Misschien is het mijn onweerstaanbare uitstraling. Misschien is het een collectieve kortsluiting in bepaalde mannelijke breinen. Wie zal het zeggen?
Onlangs werd ik via de chat benaderd door iemand met wie ik ook samenwerk(te). Het begon nog heel onschuldig. Een beetje praten over werk, het leven, de gebruikelijke koetjes en kalfjes. Tot het gesprek ineens een afslag nam die ik inmiddels helaas maar al te goed ken.
Picture this: een getrouwde man, met een vrouw die ik nota bene persoonlijk ken, voelt zich veilig achter het muurtje van een chatbox. Hij vertrouwt me toe dat zijn vrouw zich ’s nachts van hem afkeert en dat hun intieme relatie praktisch is opgedroogd. En dus… probeert hij het maar bij mij.
Want, zo legt hij uit, zijn vrouw zou een open relatie “nooit accepteren”. Maar stiekem andere seksuele contacten aanknopen? Dat lijkt hem dan weer een uitstekend plan. Hij wil zijn vrouw tenslotte niet kwijt. En vooral: haar niet kwetsen.
De logica ontging me volledig.
Dus heb ik hem fijntjes uitgelegd dat die zogenaamde “andere vrouw” misschien ook wel een mens van vlees en bloed is. Iemand met gevoelens, verwachtingen en – schrik niet – eisen. Stel je voor dat zij hem volledig zou claimen. Of zelfs verliefd op hem zou worden. Wat dan?
Volgens hem had hij daar, mede dankzij zijn zelfverklaarde label autisme, nog nooit over nagedacht.
Ik wel.
Ik laat me niet gebruiken als een geheim tussendoortje voor een man die thuis de schijn wil ophouden. Het maakt me niet alleen woest, maar ook oprecht misselijk dat iemand denkt dat je hier wel “even” voor te porren bent. Dan betaal je liever voor een professionele dienstverlener die daar bewust voor kiest.
Maar niet bij mij.
Ik pieker er niet over.
En eerlijk? Als je complete liefdesstrategie bestaat uit: “Mijn vrouw mag het niet weten, dus ik stuur een chatbericht”, dan ben je niet toe aan een affaire. Dan ben je toe aan therapie, een goed gesprek met je echtgenote… en misschien een cursus Hoe gebruik ik mijn verstand vóór ik op verzenden druk?
Nee! Wat een gast!! Goed dat je hem meteen hebt gezegd wat je van dit gedrag vindt.