Afgelopen winter vond ik het zó koud dat ik besloot mijn Shih Tzu lekker met rust te laten. Geen trimbeurt, geen poespas—gewoon een warme, pluizige vacht tegen de kou. Eerlijk is eerlijk: ik ben sowieso niet zo’n fan van hoe een teefje vaak uit de trimsalon komt. Regelmatig verschijnt ze thuis met een indrukwekkende snor en een soort sikje. Voor sommigen misschien charmant, maar voor haar kleine diamantenkoppie? Nee, dank je.
Dus nam ik het heft in eigen handen.
Vorige week bestelde ik een professionele tondeuse, want hoe moeilijk kan het zijn? Gewapend met goede moed en een paar YouTube-filmpjes (die het allemaal verdacht eenvoudig deden lijken), besloot ik afgelopen zondag dat het moment daar was. Of ze het nou leuk vond of niet.
Spoiler: ze vond het niet leuk.
Wat begon als een zorgvuldig plan, veranderde al snel in een soort survivaltocht. Haar vacht bleek op sommige plekken behoorlijk geklit en zelfs vervilt. Daar moest ik rigoureus doorheen. En tja… als je eenmaal begint met “een klein stukje korter”, is de weg naar “dan maar alles kort” verrassend kort.
Het eindresultaat? Een hond die nu ergens tussen kortgeschoren en licht paniekerig uitziet.
En misschien verbeeld ik het me, maar ik heb sterk het idee dat ze zich een beetje schaamt. Ze kijkt me aan met een blik van: “Dit was dus jouw briljante plan?” en lijkt tijdens het uitlaten net iets sneller achter me te willen lopen dan normaal. Maar ik heb daar iets op gevonden: een jasje tijdens het uitlaten.
Maar goed, één ding is zeker: ze heeft het deze lente in ieder geval niet te warm.
En ik? Ik overweeg serieus om voortaan gewoon weer naar de trimsalon te gaan… snor en al. 😄
Hoi... Ik ben Irene, bouwjaar 1967, en een gedreven schrijfster sinds 2002. Ik schrijf essays, columns en artikelen. Heb reeds een chicklit geschreven, ben werkzaam in de ICT en, tja, word thuis meestal wel herconditioneerd door mijn feline vriendje Coco en Shih Tzu, Kiki... 
2 Comments
Hahaha, de eerste keer dat wij onze hond trimden, kwam een vriendin langs die ervaring had. Maar ze had géén ervaring met een verwaarloosde vervilte hond (hond kwam uit het asiel en wij namen hem mee, voordat zij hem helemaal konden behandelen)
We zijn uuuuren bezig geweest, het duurde zo lang dat we moesten stoppen voordat het klaar was, vanwege een andere afspraak. En toen was hij dus half geschoren met op z’n kop een enorme ontploffing van haar. Met recht een (Maltezer) lééuwtje
En inderdaad, hij liep wat schaamtevol rond. Nu was hij toen ook nog heel bang, dus daar gooide ik het maar op.
Onze hond ging na die eerste keer altijd naar de trimster. En wat zijn jullie plannen? Denkt de hond er hetzelfde over als jij, denk je?
@Ria: Whahaha ik denk dat de hond voor de rest van haar leven liefst kaal zou blijven… 😉