Ik solliciteer me een slag in de rondte, maar eenvoudig blijkt dat nog niet te zijn. Werkgevers ontvangen stapels cv’s en moeten daar een selectie uit maken. Dat blijkt lastig wanneer je kandidaten alleen vanachter een scherm en een e-mailclient beoordeelt.
Zelf laat ik me daar niet door ontmoedigen.
Naast betaalde functies reageer ik ook op uiteenlopende vrijwilligersvacatures. Zo had ik deze week een online kennismakingsgesprek met de Stichting Hoormij voor de commissie Slechthorendheid. Daarnaast sprak ik vandaag in levenden lijve met de grote man (letterlijk) achter het Linux Café Haarlem.
Opmerkelijk genoeg werd ik voor beide functies bijzonder hartelijk ontvangen.
Mijn iMac geeft de strijd bijna op
Het is een vreemd gevoel wanneer je langzaam afscheid moet nemen van je trouwe iMac. Na bijna tien jaar trouwe dienst begint hij steeds meer kuren te vertonen. Dat is op zich niet zo verrassend; zonder software-updates raak je onvermijdelijk achterop en wordt het systeem steeds kwetsbaarder.
Al een tijdje speel ik met de gedachte om over te stappen op Linux. Niet alleen omdat ik graag met mijn tijd meega, maar ook omdat ik wil blijven profiteren van nieuwe ontwikkelingen zonder beperkt te worden door verouderde software.
Als webdesigner loop ik op mijn iMac regelmatig tegen frustraties aan, vooral als het gaat om caching. Het liefst zie ik wijzigingen direct terug zodra ik ze heb doorgevoerd. In de praktijk zorgen browser- en servercaches er echter vaak voor dat oude versies blijven hangen. Dat leidt niet alleen tot onnodig zoekwerk, maar soms ook tot twijfel: ligt het probleem bij de techniek, of heb ik zelf iets over het hoofd gezien? Ik ga daarin meestal aan mezelf twijfelen. 😉
Een overstap naar Linux voelt daarom steeds meer als een logische volgende stap. Niet omdat mijn iMac mij in de steek laat, maar omdat ik weer vooruit wil kunnen kijken. En vooral niet gelimiteerd daarin.
Eigenwijs
Wie had ooit gedacht dat deze verstokte Appleliefhebber zou eindigen als Linuxmens met een eigenwijze glimlach?
En toch voelt het verrassend logisch. Alsof de verschillende computersystemen zich precies op het juiste moment aandienen. Eerst Apple, toen Windows, toen weer Apple, nu Linux; niet als tegenpolen, maar als hoofdstukken in hetzelfde verhaal.
Soms denk ik dat ik de computers kies. Op andere momenten lijkt het alsof zij mij kiezen. Hoe dan ook: de timing klopt opvallend vaak. En dat maakt deze nieuwe stap vooral een mooi avontuur. 😊
Keep you posted.
