Soms overkomt het me: mijn gevoel voor humor neemt het roer over nog vóór mijn verstand überhaupt de kans krijgt om “denk even na” te fluisteren. Het is impulsief, ongefilterd en meestal totaal niet logisch voor de buitenwereld — maar hé, ik heb er zelf plezier in, en daar gaat het uiteindelijk om, toch?

Zo plaatste ik van de week een foto op Instagram. Niets bijzonders, gewoon een willekeurig kiekje, trots op mijn 68kg schoon aan de haak. Maar wat het bijzonder maakte, was mijn bijschrift: “In de serie: nieuwe schoenen??”

Ik vond het zelf briljant. Droog, absurd, en precies het soort humor waar ik stiekem een zwak voor heb. Plus… er was één klein detail dat ik dus niet over het hoofd had gezien: er stonden dus helemaal géén schoenen op die foto.

En ja hoor, binnen no time kwam de eerste reactie binnen. Iemand wees me er fijntjes op dat er “helegaar geen schoenen” te bekennen waren. Nul. Nada. Noppes.

Tja. Dat moment dus.

Want waar een ander misschien denkt: oeps, foutje, lig ik inmiddels dubbel. Echt, volledig gevouwen. Onder de tafel, over de bank, half van mijn stoel gegleden — het maakt niet uit waar ik ben, ik ben weg. Klaar. Afgeschreven van het sociale verkeer voor de komende paar minuten.

Het is die combinatie van mijn eigen droge grap en de bloedserieuze reactie daarop die me compleet sloopt. Alsof mijn humor en de werkelijkheid elkaar net mislopen en ik de enige ben die dat hilarisch vindt.

Dus mocht je ooit een post van mij tegenkomen die nergens op slaat — maak je geen zorgen. Grote kans dat ik ergens in huis lig te huilen van het lachen.

Zonder schoenen. Uiteraard. 👟😄