Trots

Posted on 1 min. leestijd 65 bekeken

Er zijn wel eens van die momenten dat omgaan met anderen nog een heikel ding kan zijn. En dat verbaast mijzelf oprecht nog het meest. Nu heeft iedereen natuurlijk kernkwaliteiten, maar ook hete hangijzers en sores.

Gisteravond maakte mijn hart een sprongetje toen ik een foto via Whatsapp mocht ontvangen van een reünie van mensen die mij zeer nauw aan het hart liggen. Die mensen lagen om de een of andere reden al drieënhalf jaar met elkaar in de clinch. En de hemel zal weten, waarom.

Het wordt nog fijner, nadien, als blijkt dat ik achteraf het advies krijg om me te gaan specialiseren als sociaal bemiddelaar. Geen idee of zo’n functie werkelijk bestaat, maar het feit wil dat ik ben genoemd als reden dat men eens is gaan nadenken, want in hoeverre heeft een ruzie werkelijk zin bezien vanaf een mensenleven? En al is die eerste stap om elkaar weer te ontmoeten best groot, dan nog, is het de rest van je leven een memorabel moment om trots op terug te kijken.

Ik ben voornamelijk zo blij omdat ik in wezen niet wist wat mijn rol zou moeten zijn, maar blijkbaar toch een steentje bij heb kunnen dragen.

Het leven is vandaag zo licht en zonnig, dat ik er in een opperbeste stemming van blijk.

XOXO
signature

Abonneer je, zodat je geen post zal missen!

Vul snel je e-mailadres in...

What do you think?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Er zijn nog geen reacties binnengekomen. Helaas.

Vorige
Proloog (1)
Trots