Ik worstel

I

De perfectionist in mij maant me mijn moeder minstens 2x per dag te bezoeken. En mijn brein zegt: ‘ho!’

Ik kan immens twijfelen. Zal ik mezelf verwijten mocht ze eerdaags komen te overlijden? Denk ik dan echt dat ik n.i.e.t. genoeg heb gedaan?

Die worstelingen zijn gruwelijk. Alles knaagt en jeukt (eczeem) aan me. Het helpt zelfs niet iemand te bellen en me over mijn eigen twijfels te beklagen, want het is letterlijk bespottelijk. Mijn eigen brein drijft zelfs de spot met dat.

Gelukkig is mijn moeder zelf een nuchterder type. Ze kan zich dan ook soms vreselijk ergeren over mijn ‘over’bezorgdheid. En gunt me dan een blik, die 1.001 mensen ineens kunnen omleggen.

Gelukkig is zij degene met humor.

Over deze auteur

Irene

Hee hallo, ik ben Irene, mijn nick is Pix, en ik blog sinds 2002. Mijn schrijflust doet me vaak naar het toetsenbord grijpen. Dat alles onder het genot van veel koffie en chocolate bites, gewoon omdat alles nu eenmaal veel mooie - en lekkere - flow vergt. Enneuhm..., mijn haar zit ook nog 'es altijd goed! Zie ook mijn over mij-pagina. Enneuhm... vergeet je ook niet aan te melden op mijn blogroll.

2 Reacties

  • Ik kan me dit zo goed voorstellen. Zeker als je die mogelijkheid hebt.
    Ik weet niet of je ervan houdt, maar *knuffel* voor jou.

    Heb je wel iemand om hierover te praten?

    • Ja tuurlijk, ik ben de hele dag pratende met mensen. Komt goed.

Door Irene