Recent van blog

#WoW, deel 12: raar

#

Verbeeld ik het me nu maar? Is de wereld langzaamaan aan het verslonzen, nog raarder aan het worden dan het al was? Vanmorgen las ik het nieuws dat er in de VS een aanvaring met een brug had plaatsgevonden. In andere delen van de wereld lees je zo nu en dan er dat gebouwen instorten omdat de fundering niet helemaal paste bij het geheel. In mijn hoofd ontstaan dan niet alleen vele vraagtekens maar...

Ik mis Mr Clouseau van de Sûreté

I

Volgens mij ben ik niet de enige die soms wanhopig op zoek is naar wat ontspannender humor op tv. Echt, ik zou zweren dat ik alle oude Pink Panther films weer opnieuw ga kijken in de zoveelste herhaling. Ik had ze dan ook – als rasechte fan – allemaal op video (magneetband waarop beelden zijn opgenomen, vaak ook met geluid, voor de jeugd) opgeslagen, destijds. En ik kon de inhoud dan...

Sneller dan een Red Bull shot

S

Sinds anderhalve maand heb ik dan thuis eindelijk een glasvezelverbinding. Het had wat voeten in de aarde want de VvE hier stond slechts één ISP toe de glasvezelverbinding aan te leggen. Terwijl ik natuurlijk stevig was geworteld bij een andere. Hoe dan ook is het allemaal weer goed gekomen. Nu was ik al best wel tevreden want het leven kabbelt wel gezapig voort met de snelste internetverbinding...

#WoW, deel 11: terugkoppeling

#

Het maakt niet uit hoe je je ook voorbereidt op een gesprek (lees: sollicitatie), het verloopt altijd anders dan dat je dacht. Zelfs als je voordien het gesprek visualiseert, of je pitch of de wijze waarop je een STARR-methode instudeert en uiteindelijk brengt, het maakt niet uit. Hoe dan ook, is de terugkoppeling daar dan ook naar. En hoe je het achteraf moet interpreteren, dat is dan weer een...

Zeg het op zaterdag

Z

Ben ooit de klas uitgestuurd omdat ik steeds weer in huilen uitbarstte. En nu ik daar zo over nadenk, vind ik dat een van de meest gruwelijke straffen ooit. Ik werd immers gestraft voor een emotie. Die emoties liepen destijds nogal op, omdat een paar van mijn vriendinnetjes steeds ruzie maakten, en ik er doelloos en hulpeloos tussenin zat. Ik wilde de problemen wel verhelpen, maar kon niets...

Ik wil met jou wel dansen, maar m’n voeten…

I

Natuurgetrouw maak ik elke dag mijn ommetje van minstens een half uur, wat wel zo’n dingetje is als je de hele dag op een duffe kantoorstoel bivakkeert. Naarmate de jaren vorderen, en sinds enkele voettrauma’s de revue hebben gepasseerd, begon de pijn eerst als een subtiel gekreun, maar al snel werden de kreten van mijn voeten luider en luider. Mijn voeten lijken nu elke stap wel te...