Zo’n zeven jaar geleden – geloof me, ik heb het net nog opgezocht, want waar heb je anders een blog voor als je je eigen veelzeggende data niet meer paraat hebt – kreeg ik te maken met een bijzonder vervelende klacht. In eerste instantie dacht ik dat het om een ontstoken kies ging. Maar zelfs de kaakchirurg moest uiteindelijk concluderen dat ik gewoon – ja, écht – de bof had.
Het heeft me een hele tijd gekost om daar een beetje, dan wel volledig, van te herstellen.
Waar ik nu nog steeds tegenaan loop, is mijn belachelijk lage energieniveau. ’s Avonds lig ik vroeg in bed en val ik vrijwel direct als een blok in slaap. Dat duurt dan een uur of wat. Je zou bijna denken dat het een powernap is. Je weet wel, alsof je net als je smartphone weer even aan de beademing moet.
En eerlijk gezegd verbaast het me niet eens. Overdag ben ik behoorlijk druk: ofwel met het temmen van pixels, ofwel met allerlei andere bezigheden. Zo’n ongewilde powernap tussendoor is dan ineens best aangenaam… al ergert het me tegelijkertijd mateloos.
Maar goed — als mijn energie dan toch besluit haar eigen schema te volgen, dan kan ik maar beter zorgen dat ik de rest van de tijd knal als confetti in een windhoos. 🎉💥
Want als het leven me halve batterijtjes geeft, maak ik er gewoon vuurwerk van.
Hoi... Ik ben Irene, bouwjaar 1967, en een gedreven schrijfster sinds 2002. Ik schrijf essays, columns en artikelen. Heb reeds een chicklit geschreven, ben werkzaam in de ICT en, tja, word thuis meestal wel herconditioneerd door mijn feline vriendje Coco en Shih Tzu, Kiki... 
1 Comment
Hoi Irene, met het stijgen der jaren en kwaaltjes die soms wat langer duren gaan onze energieniveaus omlaag. Ik herken wel wat je schrijft, ook al heb ik dan de bof niet gehad. Het is druk met werk en andere dingen. Ik doe dan geen powernap maar ga juist sporten, daar krijg ik energie van als ik me futloos voel. Daarnaast ga ik vroeg naar bed om aan mijn 8 uur slaap te komen, ik sta ook vroeg op.